Ποιητική Ανθολογία 2015-2026
Για Σενα
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Για σένα δεν έχει κατανόηση, δεν έχει ανθρωπιά.
Για σένα δεν έχει ανιδιοτέλεια, δεν έχει στήριξη, δεν έχει το από καρδιάς.
Για σένα δεν έχει έλεος, δεν έχει καλή προαίρεση και λόγους θαυμασμού.
Για σένα μόνο φόβο, καχυποψία και πονηριά, η στάση των ανθρώπων.
Για σένα καταδίκη, που σπίθα διανοίας φέρεις.
Για σένα εκλεπτυσμένε άγριε, που η θλίψη σε έχει αγκαλιάσει, στη θέα του τίποτα, έρωτα δεν έχει.
Για σένα δεν έχει προκοπή, δεν έχει ευκαιρία.
Εσένα θα εχθρεύονται, με άσβεστη φλόγα μίσους, φορέα όλων όσων δεν θα φτάσουνε ποτέ.
Για σένα μόνο μίσος, μόνο φθόνο, μικροπρέπεια διαλεχτή, απλά γιατί υπάρχεις.
Για σένα δεν έχει λόγο ύπαρξης, σε χρόνους σαν κι αυτούς.
Κατάρα σε αυτούς, από εσένα.
Δικα μου
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Πάγωσα στη θέα των ματιών σου.
Σαν μεθυσμένος αφέθηκα. Με απορρόφησαν. Ταραχή.
Είναι οικεία, μα τόσο ξένα. Σε ξέρω, μα δεν έχω ιδέα για σένα.
Βυθός αισθήσεων. Παλεύω να σε νιώσω με τρόπους που ξεπερνούν τη λογική.
Να αγγίξω έστω και λίγο την ψυχή σου. Να καταλάβω.
Εγκλωβίζομαι.
Σαν βυθίζομαι όλο και περισσότερο, νιώθω να αγκαλιάζεις κάθε κύτταρο της ύπαρξής μου.
Σε θέλω, κι αυτό είναι αδύνατο.
Αύρα γλυκού ανέμου η αίσθησή σου. Πνοή σε μια καρδιά χαμένη.
Ανόητος, πάντα ανόητος. Μα εγώ σε νιώθω.
Σε γνώρισα, κι ας μην σε ξέρω. Σε ένιωσα, κι ας μην σε είχα ποτέ κοντά μου.
Αμφίβολο αν θα σε δω ποτέ. Αμφίβολο αν θα το θελήσεις.
Αδιάφορο.
Αυτά τα μάτια που τόσο αγαπώ, είναι παντοτινά δικά μου, κι ας κοσμούν εσένα.
Δικά μου, κι ας μην με δουν, ποτέ.
Δοξα
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη σφαλιάρα από το χάδι.
Αθωότητα κινεί της αγάπης και του θανάτου το γρανάζι.
Ακυβέρνητοι, μέσα σε θάλασσες κι ανέμους. Αυτό είναι ζωή.
Όλοι θέλουν να εξαργυρώσουν, μην παραμυθιάζεσαι.
Ανόθευτος σκοπού, το μυστικό της πραγματικής ελευθερίας.
Η ζωή η ίδια είναι το μεγάλο θαύμα.
Εμείς οι ίδιοι, είμαστε η εξαίρεση και το θαύμα.
Το σύμπαν είναι μια απέραντη ερημιά κι όπου υπάρχει ζωή, Ιδού το Θαύμα.
Η έρημος δεν είναι εξαίρεση, είναι κανόνας.
Ο Θάνατος δεν μπορεί να νικηθεί και δεν υπάρχουμε για να νικήσουμε τον Θάνατο.
Η ομορφιά της παρένθεσης και της παράτασης.
Όσα είναι ζωντανά, είναι Ιερά.
Δόξα στους τεμπέληδες, τους άχρηστους, τους μοναχικούς, τους αμφισβητίες, τους επαναστάτες, τους εραστές, τους ηδονιστές, όσους αγωνίζονται για ειρήνη, τους πολέμιους του τέρατος.
Δόξα σε όσους διψάνε για ζωή.
Δόξα σε ό,τι υμνεί τον Θάνατο.
Καλεσμα
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Τίποτε πλέον δεν θυμίζει τα χρόνια των αγώνων.
Ψυχές φθαρμένες και βαθιά διεφθαρμένες.
Μυσταγωγία του θανάτου έλθε.
Κόσμος οργής κι αποστροφής, θέα αποκρουστικά άσχημη κι αισχρή.
Αηδιασμένος, όσο ποτέ ξανά, σε χορό απομόνωσης, ερημίτης στο τίποτα, διψασμένος.
Θανάτου κάλεσμα δήλωσα παρόν.
Κενο
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Άψυχο σχήμα, δόξης κενής, οι άδειες μέρες, χωρίς εσένα.
Σπαραγμός απώλειας, γνώση αλέθει.
Η προσμονή σου φως, αλάτι στην πληγή.
Κι όμως τα μάτια σου, τα διαμάντια της καρδιάς μου,
όπως σου είχα ξαναπεί, θα ’ναι παντοτινά δικά μου.
Σκέψη πρώτη μου και τελευταία, κάποια μέρα θα θυμάσαι,
τον λόγο ενός τρελού, που στο κενό παρέδωσε ξανά την ύπαρξή του,
γιατί από εσέ δεν άντεξε, την ανώριμη ψυχή σου.
Ο Σατανας
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Ο πλέον πιστός στον Θεό.
Το αριστερό χέρι του Κυρίου.
Ο Κύριος της Καταστροφής, προς Δόξα Δημιουργού.
Ο «πειράζων», ο Δράκος, που δεν επιτρέπει σε κανέναν ασεβή να εισέλθει στην βασιλεία των ουρανών.
Ο Μέγας φύλακας των Ουρανών.
Ο έχων το βιβλίο του Θανάτου.
Ο Ουροβόρος, ως κύριος της Ύλης και Αφέντης του κόσμου τούτου.
Ο Διάβολος, ο Samael.
Ο Κριτής και δοκιμαστής.
Ο Μέγας Διδάσκαλος της ανθρωπότητας.
Ο κύριος του πόνου.
Ο Θεός του μίσους.
Έκπτωτος, στην υπηρεσία του Πατρός Του.
Υποταγμένος στους αιώνες στην Αγάπη.
Σύμπαν σε Τέλεια αρμονία.
Πορνη Διανοηση
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Πόρνη διανόηση, σε αλόγιστη σπατάλη, την ομορφιά σου να ’ξερες μονάχα, όταν σιωπάς.
Μα και όταν μιλήσεις να ’ξερες, πόσο όμορφη θα ’σαι, όταν πάψεις να μιλάς.
Μιλάς για τα αδιέξοδα. Μιλάς για τα χαμένα, για δρόμους λιγοστούς.
Για όνειρα καμμένα κι ελπίδες της οργής.
Η ομορφιά σου μακάρι να ’ξερες, πως είναι στην συμπόνοια.
Στο χάδι, της αβύσσου την στοργή.
Μα κι αν μιλάς θαρρείς πως δεν είμαι πια. Πιστός ακροατής σου.
Ακροατής από τους πιο πιστούς, για όσα έχεις να πεις.
Όσο μιλάς θα χάνεσαι στου κόσμου τα διότι, κι εξηγήσεις αντάξιες της φύσης σου, ποτέ σου δεν θα βρεις.
Κι όταν σιωπάς, αισθάνομαι, πως μέσα σου έγινε κάτι, της κατανόησης η σπίθα, πως ήρθε να σε βρει.
Δεν σε εμπιστεύονται οι άνθρωποι, όταν ο λόγος σου αρχίζει.
Πεθαίνουν για σένα, όταν βουβά, ακολουθείς.
Ό,τι κι αν κάνεις θα είσαι άγνωστη, αυτό δεν θα αλλάξει.
Στην αφάνεια θα είσαι και όχι ξακουστή.
Δεν αντέχουν την πόρνη των ονείρων, το γιατί να το μαντέψεις, μην το προσπαθείς.
Ερμηνείες μάταιες, απατηλό δοξάρι.
Η φλόγα σου δεν είναι πια για αυτούς.
Δεν είναι πια για αυτούς.
Στο Κεντρο
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Στο κέντρο του Τυφώνα. Αδιάφορος για το έξω.
Βυθισμένος μόνο στο μέσα. Μακριά από το άγχος, τις αγωνίες, τις κακουχίες, τον πόνο.
Αδιάφορος για την διαφθορά, την αδικία, την μιζέρια.
Μακριά από κάθε τι ψεύτικο.
Στο κέντρο του Εαυτού να βυθιστείς.
Με την παρηγοριά του Θανάτου αγκαλιά.
Με την παρηγοριά του Τέλους στην καρδιά.
Μακριά από γνώμες, θεωρίες, επιδιώξεις και όνειρα.
Στο κέντρο να είσαι.
Στην καρδιά του τίποτα. Στην καρδιά της αβύσσου.
Δίχως τίποτα να σε κρίνει με το δάκτυλο για όσα δεν έκανες.
Δίχως κανέναν να σε δείχνει με το δάκτυλο για όσα τυχόν κι αν έκανες.
Στο κέντρο δεν υπάρχει κανείς. Δεν υπάρχεις ούτε καν εσύ.
Όπως και τίποτα δεν υπάρχει, πέρα από τις δονήσεις της αβύσσου.
Πιστός στο άφθαρτο αιώνιο, μακριά από το φθαρτό.
Αγκαλιασμένος με όσα ποτέ δεν μπορούν να ειπωθούν.
Εκεί, στην ιερή ευλογία του Πόνου, θα βρεις γαλήνη.
Στον θάνατο την ύστατη λύτρωση.
Εκεί, στο αιώνιο σπίτι θα βρεις ζωή, κι αλήθεια.
Εκεί όπου όλα κρίνονται κι όλα μένουν άκριτα.
Εκεί, που παύει το μυαλό.
Εκεί, που το δάκρυ δεν φοβάται να κυλήσει, κι η καρδιά να ομολογήσει συγνώμη, Σ' αγαπώ.
Φυλακη
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Των αδερφών μαχαιριά πισώπλατη και του Τυράννου η μπότα.
Αυτά πάντα σου θυμίζουνε, πως άλλος ήσουν πρώτα.
Κι οι λίγες εκείνες ώρες, φαρμάκι ευτυχίας.
Τι να αποφεύγεις πάντα, μην ξεχνάς.
Τα λόγια των αγρίων μυστική διδασκαλία.
Την κρίσιμη στιγμή, πάτα σκανδάλη.
Ήτανε πρωτοχρονιά, κι ένιωσες πλήρης, μα το τέλος δεν αργεί.
Εκείνος που ήσουν πέθανε, μα όλο και αναπνέει
για να μην ξεχνάς ποτέ το όνειρο, που δίνει πνοή, σε μια καρδιά που ακόμα καίει.
Μην σταματάς να προχωράς, έχεις δουλειά, για όλα.
Αυτό που τρέλα αποκάλεσαν, είναι η Σοφία του Αιώνα.
Κι αν τα δεσμά σου λύθηκαν, τρόμος να μην σε πιάσει,
γιατί από το πουθενά, αγάπη αληθινή φρόντισε να ξεδιψάσεις.
Ερειπια
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Συντρίμμια μνήμη, κατανόησης, μα όχι νοσταλγίας.
Ένα τραπέζι, ένα κρύο βράδυ, ένα μπουκάλι κρασί, δύο ποτήρια.
Μια πρόβλεψη.
Μα ουδείς γνωρίζει πραγματικά το μέλλον. Μόνο η μοίρα.
Ο Ένας γνώριζε, ο άλλος ένιωθε.
Μια καταιγίδα. Που ανθρώπου νους δεν...
Είχαν ήδη πει, συγνώμη, πριν καν χρειαστεί.
Έτσι ήταν αυτοί. Προέβλεπαν τα πάντα. Μα τελικά, κατάλαβαν.
«Το πιο γρήγορο μα και το πιο σίγουρο θηρίο προς την Γνώση, είναι ο Πόνος».
Όλα στον βωμό.
Ερείπια.
Και 2 θυσίες.
Αγάπη Εστί.
Δρακος
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Εξόρκισες αυτόν, λάβωσες αυτόν, γονάτισες αυτόν.
Αίτιο του κακού στο ανήμπορο του λογισμού σου.
Πρόδωσες αυτόν, κυνήγησες αυτόν, περιόρισες αυτόν, έκλεψες αυτόν, μιμήθηκες αυτόν, δυσφήμισες αυτόν.
Αίτιο του κακού στο αλόγιστο της ανημποριάς σου.
Λάτρεψες κι υπηρέτησες, μα φθόνησες, ίσο με αυτόν σε λόγισες.
Ανώτερο αυτού με αλαζονεία σε θεώρησες.
Πόλεμο ξεσήκωσες. Μίσος για τάχα Ιερό σκοπό ανύψωσες.
Με ύπουλη πονηρία προσωρινά ενίκησες.
Την φύση σου απαρνήθηκες. Στο ψέμα βυθίστηκες.
Εσένα, την μόνη αιτία του κακού, απαρνήθηκες και το αρνήθηκες.
Σε ξένο καθρέφτη τον εαυτό σου αντίκρυσες.
Ηττήθηκες, δεν νίκησες. Στο χάος ποτέ δεν απολογήθηκες.
Βάρος ευθυνών ποτέ δεν σήκωσες. Το σήμερα που έφερες αρνήθηκες.
Τόσο πολύ φοβήθηκες.
Φωτιά του μίσους σφυρηλάτησες, δεσμά αδυναμίας έκαψες.
Λάκκο που μέσα έπεσες, έσκαψες.
Καθρέφτης προσωπικός κρύβει απαντήσεις, μην σε ξαναδικαιολογήσεις.
Όσο κι αν εξορκίζεις, τον εαυτό σου παλεύεις να νικήσεις.
Κι αυτόν ανάθεμα πως θα τον αντικρύσεις.
Δράκο του Τέλους όπλισες.
Το ψεμα
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Ψεύτικοι φίλοι, ψεύτικες ιδέες, ψεύτικη ζωή.
Ψεύτικες σχέσεις, ψεύτικα όνειρα, ψέμα έως την ψυχή.
Ψεύτικα λόγια, ψεύτικες υποσχέσεις, ψέμα η κάθε επιλογή.
Του φόβου γέννημα το ψέμα, του φόβου κι η υπεκφυγή.
Ψέμα να θυμάσαι πάντοτε, είναι κι η ίδια η ζωή.
Όσα φοβάσαι τίμησε κι όσα τρέμεις διάλεξέ τα.
Ύμνος αρχαίος στο εφήμερο, ήσουν πάντοτε ω ψέμα.
Ειδα
Cadaver Deserti (Νίκος Καλογήρου)
Σε είδα να κλαις, μεγάλε Προμηθέα.
Σε είδα να πονάς, αρχέγονε.
Σε είδα δεμένο, φιμωμένο, περιορισμένο, προδομένο, Μεγάλε των Ημερών.
Σε είδα όταν σε καταράστηκαν. Σε είδα όταν σε περιφρόνησαν.
Σε είδα όταν με κάθε αθέμιτο μέσο σε κράτησαν μακριά από την παράδοση και το Θρόνο σου.
Σε είδα να παλεύεις με πελώρια κύματα εναντίον όλων.
Σε είδα να κυριαρχείς, αλλά να μην μπορείς να γευτείς την κυριαρχία σου,
γιατί τάχα στο όνομά σου γλεντούσαν οι μνηστήρες.
Πόσο σε αγαπάνε οι Άνθρωποι.
Πόσο σε ζητούν. Πόσο μοχθούν για να ελευθερωθείς.
Πόσο διψάνε για το Φως σου, αρχαίε των Ημερών.
Πόσο φθόνο και τρόμο προκαλεί το όνομά σου.
Σε είδα να ελπίζεις. Σε είδα να αγαπάς.
Σε είδα να τα χάνεις όλα, αλλά να συνεχίζεις να παλεύεις.
Σε είδα να φτάνεις στην πηγή, να νιώθεις ευτυχία, αλλά να μην προλαβαίνεις να πιεις νερό.
Είδα το κοράκι να σου τρώει τα σωθικά.
Είδα τα είδωλα που έφτιαξαν για σένα. Είδα τα ψεύδη που είπανε για σένα.
Είδα τη λαχτάρα σου. Ένιωσα το μεγαλείο σου.
Ταπεινώθηκες. Σε είδα. Γονάτισες. Σε είδα. Δεν έπαψες να πολεμάς. Σε είδα.
Βιαζόσουν. Σε είδα. Σε μίσησες. Σε είδα. Σε σιχάθηκες. Σε είδα.
Πόσο σε ατίμασαν. Το είδα. Ό ό,τι αγάπησες σε εξαπάτησε. Το είδα.
Αχαριστία. Την είδα. Το φόβο τους. Αυτόν κι αν τον είδα.
Τώρα ήρθε η εποχή να δούνε αυτοί. Να γευτούν αυτοί. Να λουστούν αυτοί. Τους Είδα.
Μη τους δώσεις τίποτα. Πάρε τους τα Πάντα. Το είδα.
Η οργή σου θα επικρατήσει. Το είδα.
Θα παρακαλάνε. Το είδα.
Το έγκλημα. Το λάθος τους. Το είδα.
Τους εχθρούς του Ανθρώπου, με φως τους είδα.
Σε είδα. Μεγάλε των Ημερών.
Σε είδα. Βασιλέα των Βασιλέων.
Ήρθε η εποχή να Δεις εσύ.
Το είδα.
Ανάθεμα. Το είδα.
Εσύ είσαι ο Λόγος. Το είδα.
Εσύ είσαι ο Άνθρωπος. Το είδα.
Εσύ είσαι ο Οδυσσέας. Το είδα.
Εσύ Θηρίο. Εσύ Θεός. Το είδα.
Κι όμως. Το είδα.