Η Οθόνη
Μ: Ιωάννα, τι κάνεις; Πάλι στο κινητό είσαι;
Ι: Όχι μάνα, κάνω εργασία, μην με ενοχλείς.
Προφανώς και είπε ψέματα η Ιωάννα στη μητέρα της. Το κινητό έχει γίνει προέκταση του εαυτού της από πολύ νωρίς. Τα προφίλ της στα κοινωνικά δίκτυα μετράνε χιλιάδες ακολούθους, κι η ίδια νιώθει πιο σίγουρη από ποτέ για τον εαυτό της. Ό,τι κι αν «ανεβάσει» άμεσα παίρνει εκατοντάδες «Like» και πάντα δημιουργεί ποικίλες αντιδράσεις. Στα δε εισερχόμενα βομβαρδίζεται από εκατοντάδες μηνύματα αγνώστων.
Πλέον στα 24 της χρόνια και με το μεταπτυχιακό της να «τρέχει», αισθάνεται πως ο κόσμος της ανήκει. Είχε την «τύχη» να γεννηθεί πολύ όμορφη, κι η ψευδαίσθηση πως κάθε πόρτα τής ανοίγεται διάπλατα, απλά και μόνο επειδή υπάρχει, την είχε κυριεύσει. Η μόνη της έγνοια είναι που πρέπει να μένει ξανά με τους γονείς της. Είχε συνηθίσει να ζει μόνη της ως φοιτήτρια και η αίσθηση της ανεξαρτησίας σε κάθε της βηματισμό τής λείπει αφάνταστα. Δεν έχει πολύ καιρό που χώρισε με έναν ακόμα μαλάκα, όπως αρέσκεται να αποκαλεί την πλειοψηφία των πρώην της. Δεν είχε ποτέ της ανησυχίες πέρα από το πώς να πετύχει στις σπουδές της, να καταξιωθεί αργότερα επαγγελματικά και να ζει έντονα παράλληλα το «Εδώ και τώρα».
[ Διαβάστε τη συνέχεια ]
Ξημερώματα Πρωτοχρονιάς άνοιξε ξανά το κινητό της, από συνήθεια θα έλεγε κανείς, για να ελέγξει τα προσωπικά της μηνύματα. Της έστειλε ένας ακόμα άγνωστος, που μόλις πρόσφατα είχε αποδεχτεί το αίτημά του. Το προσπέρασε, δεν είχε όρεξη να πιάσει κουβέντα. Υπόθεση ρουτίνας για εκείνη.
Εκείνο το βράδυ είχε περάσει υπέροχα. Παρέα με την κολλητή της τη Μελπομένη, τον παιδικό της φίλο τον Θανάση, ένα παλικάρι από το μεταπτυχιακό της τον Δημήτρη και μια γνωστή τους τη Θεανώ, τα έπιναν ως το πρωί μιλώντας για τα όνειρά τους, τους προβληματισμούς τους και τις αγωνίες τους.
Πριν κοιμηθεί, όπως κάθε φορά, αποσύνδεσε το κινητό από το διαδίκτυο, το άφησε στο προσκέφαλό της και έκλεισε τα μάτια της. Ξαφνικά, το κινητό της άρχισε να αναβοσβήνει έντονα μόνο του. Στην αρχή η ίδια δεν έδωσε σημασία, μα λίγο αργότερα αποφάσισε να τσεκάρει γιατί συμβαίνει αυτό. Σε κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου όπως βρισκόταν, με την άκρη του ματιού της, βλέπει στο κινητό της να αναγράφεται το εξής μήνυμα:
«Ήμουν από την αρχή εδώ μαζί σου, σκιαγραφώ κάθε σου στιγμή, σύντομα όλα θα τελειώσουν».
Αντί στην κατάσταση κλειδώματος που ήταν το κινητό της να δείχνει απλά την ώρα ή έστω κάποια ενημέρωση από τις εφαρμογές της είτε ένα εισερχόμενο μήνυμα στον αριθμό της, έγραφε με μαύρα έντονα γράμματα αυτό. «Της φαντασίας μου θα είναι» αποκρίθηκε και συνέχισε την προσπάθειά της να κοιμηθεί.
Στον ύπνο της, είδε ξανά το ίδιο πράγμα. Το κινητό της να αναβοσβήνει και να αναγράφεται το ίδιο ακριβώς μήνυμα: «Ήμουν από την αρχή εδώ μαζί σου, σκιαγραφώ κάθε σου στιγμή, σύντομα όλα θα τελειώσουν».
Μόλις ξύπνησε, θεώρησε πως το υποσυνείδητό της της κάνει κάποιου είδους φάρσα, ίσως επηρεασμένη από κάποια συζήτηση που είχε την προηγούμενη βραδιά, ίσως από κάποιο θρίλερ που αγαπάει να βλέπει. Δεν έδωσε έκταση στο συμβάν. Κανείς θα έλεγε πως ούτε καν το πολυσκέφτηκε σαν ζήτημα. Αφού τσέκαρε το κινητό της κι είδε πως όλα ήταν φυσιολογικά, συνέχισε τη μέρα της.
Την επόμενη μέρα, άνοιξε τον φορητό της υπολογιστή όπως κάθε πρωί για να συνεχίσει τη μελέτη της για την εργασία του μεταπτυχιακού της. Με το που τον άνοιξε, το ίδιο μήνυμα αναβόσβησε στην οθόνη της για 3 δευτερόλεπτα έντονα και ο υπολογιστής, πριν καν προλάβει να μπει στην επιφάνεια εργασίας, έκλεισε μόνος του. Το μήνυμα αυτή τη φορά, ελαφρώς παραλλαγμένο, έλεγε: «Ήμουν από την αρχή εδώ μαζί σου, σκιαγραφώ κάθε σου στιγμή, σύντομα όλα θα τελειώσουν, με πρόδωσες».
Έντονα θορυβημένη από το περιστατικό, μιας και όλα εκτυλίχθηκαν στον ξύπνιο της αυτή τη φορά και βέβαιη πως η φαντασία της δεν την απατούσε, πήγε σε τεχνικό υπολογιστών και περιέγραψε ό,τι της είχε συμβεί. Δεν ανέφερε το περιστατικό με το κινητό της όμως, γιατί θεώρησε πως εκείνο ήταν όντως της φαντασίας της. Μετά από αρκετή ώρα, ο τεχνικός τής είπε πως δεν υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα με τον υπολογιστή της κι ότι το πιθανότερο ήταν όλο αυτό να το φαντάστηκε. Απογοητευμένη η Ιωάννα, γύρισε σπίτι της προσπαθώντας να εξορθολογίσει το τι συνέβη. Με μια μεγάλη διαφορά: κάθε φορά που κρατούσε το κινητό ή ασχολιόταν με τον φορητό υπολογιστή της, ένιωθε τρομερή δυσφορία. Δυσφορία που κράτησε για πολλές ημέρες.
Τόσο στον ύπνο της όσο και στον ξύπνιο της ήταν διαρκώς ανήσυχη έκτοτε. Αν και δεν της ξανασυνέβη το περιστατικό αυτό, ο φόβος της κρατούσε μέρες, μην τυχόν ξανασυμβεί. Μια εβδομάδα μετά, άνοιξε το κινητό της να τσεκάρει τα εισερχόμενα μηνύματά της. Θυμήθηκε πως είχε ένα αδιάβαστο μήνυμα από ένα προφίλ που εκείνες τις μέρες είχε αποδεχτεί. Όταν αντίκρισε το μήνυμα, σοκαρίστηκε και έβαλε τα κλάματα. Το μήνυμα του αγνώστου έλεγε: «Γνωρίζω πως μπορεί να σου φανεί περίεργο, αλλά είδα το προφίλ σου να αναβοσβήνει στον υπολογιστή μου, ενώ ο υπολογιστής μου ήταν κλειστός. Κάτω από το προφίλ σου, "κάτι" με προέτρεψε να σου κάνω αίτημα φιλίας και λίγα δευτερόλεπτα μετά το μήνυμα εξαφανίστηκε ως δια μαγείας και ο υπολογιστής άνοιξε μόνος του. Ξέρω πως θα με περάσεις για τρελό, αλλά αυτός ήταν ο λόγος που σε πρόσθεσα. Με λένε Γρηγόρη, εσένα πώς σε λένε;»
Η πρώτη της κίνηση αφότου διάβασε το μήνυμα ήταν να μπλοκάρει τον άγνωστο αποστολέα. Θεώρησε πως της έλεγε ψέματα και πως προφανώς επρόκειτο για κάποιον ανώμαλο hacker που το πιθανότερο ήταν να της παραβίασε το κινητό και τον φορητό υπολογιστή. Δεν αναλογίστηκε λεπτό πως το κινητό της, όταν πρωτοξεκίνησε αυτή η περιπέτεια, δεν ήταν συνδεδεμένο στο διαδίκτυο. Νιώθοντας τρόμο αλλά και ανακούφιση που «λύθηκε» το μυστήριο, έχοντας πειστεί πως αυτός ο άγνωστος την τρομοκράτησε με κακόβουλη πρόθεση, συνέχισε τις εργασίες της.
Έναν μήνα αργότερα, κι αφού είχε ξεχάσει τι είχε συμβεί και έχοντας ξαναμπεί σε ρυθμούς φυσιολογικούς, ταυτόχρονα, τόσο το κινητό της όσο και ο υπολογιστής της αναβόσβησαν έντονα κι υπήρχε το ακόλουθο μήνυμα: «Η οθόνη σας είναι πύλη, ένας τεχνητός καθρέπτης και σε αυτόν κουμάντο κάνω εγώ, όχι η λογική σας. Ήμουν από την αρχή εδώ μαζί σου, σκιαγραφώ κάθε σου στιγμή, σύντομα όλα θα τελειώσουν, με πρόδωσες».
Ούρλιαζε για ώρα. Ένα κύμα πανικού τη διαπέρασε.
Κάποιες ώρες μετά, αφότου κατάφερε να ηρεμήσει κατ' ελάχιστο, άνοιξε τα κοινωνικά της δίκτυα και τότε ήρθε το επόμενο σοκ για εκείνη. Κανένα της προφίλ δεν υπήρξε ποτέ. Ούτε τα e-mail της τα αναγνώριζε η εταιρεία κοινωνικής δικτύωσης, ούτε το τηλέφωνό της, τίποτα. Κανείς της φίλος δεν θυμόταν πως είχε προφίλ ή έστω πως είχαν συνομιλήσει μέσω υπολογιστή. Όλο της το ηλεκτρονικό ιστορικό είχε σβηστεί μονομιάς, κι ακόμα πιο παράξενο από αυτό, κι οι μνήμες των φίλων της είχαν ξεχάσει καν πως είχε κάποτε προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα. «Αυτό είναι αδύνατον, δεν μπορεί να συμβαίνει» έλεγε με τρόμο και οργή επαναλαμβανόμενα. «Κάποιος μου κάνει φάρσα» φώναζε. Ακόμα κι η ίδια της η μάνα δεν θυμόταν ποτέ να είχε θέμα με την κόρη της και το πόσο χρόνο περνούσε στο κινητό. Ξαφνικά η μητέρα της θυμόταν μια κόρη που μισούσε τα μέσα δικτύωσης και ουδέποτε είχε προφίλ σε κάποιο από αυτά. Όλοι ξαφνικά άρχισαν να την περνάνε για τρελή. Ειδικά όταν τηλεφώνησε στον Μανώλη, το πρώην αγόρι της, που τον είχε γνωρίσει μέσω διαδικτύου, κι εκείνος δεν ήξερε καν ποια είναι ή γιατί είχε το κινητό του, άρχισε να χάνει κι η ίδια τα λογικά της.
Λίγες ώρες μετά η οθόνη «ξαναζωντάνεψε»: «Στο είπα πως όλα θα τελειώσουν, δεν με πίστεψες».
Αδιανόητη απελπισία την κυρίευσε και χωρίς ποτέ κανείς να καταλάβει τον λόγο, πήδηξε από τον 6ο όροφο της πολυκατοικίας της, με το κινητό και τον φορητό της υπολογιστή στο χέρι.
Ήταν 24 χρονών και είχε όλη τη ζωή μπροστά της. Η οθόνη όμως είχε άλλα σχέδια για εκείνη.
8 Σεπτεμβρίου 2022